Ranibizumab
S01LA04Ranibizumabi përdoret për të trajtuar sëmundjet e syve të shkaktuara nga rritja anormale e enëve të gjakut. Është i treguar për degenerim macular të lidhur me moshën me formë të lagur, edemën macular diabetik dhe retinopatinë diabetike te pacientët që kanë marrë tashmë të paktën dy injeksione të mëparshme të ilaçeve të ngjashëm.
Mos përdorni ranibizumabin nëse keni një infeksion të syrit ose një inflamacion brenda syrit. Gjithashtu, shmangni këtë ilaç nëse jeni alergik ndaj ranibizumabît ose të ndonjës nga përbërësit e tij.
Efektet anësor të zakonshme përfshijnë hemorragji të vogla në të albën e syrit, dhimbje syri, shikim të turbullt nga flotetsat dhe presion intraokulare të rritur. Efektet anësor më të rëndë mund të përfshijnë infeksione okulare, dëmtim të retinës dhe grumbuj gjakrash.
Doza standarde është 2 mg e dhënë vazhdimisht përmes një implantuesi okular. Për degenerim macular të lagur dhe edemën macular diabetik, implantuesu rimbushet çdo 6 muaj. Për retinopatinë diabetike, rimbushet çdo 9 muaj. Oftalmologu juaj mund të rekomandojë injeksione shtesë bazuar në përgjigjen e juaj ndaj trajtimit.
Ranibizumabi funksionon duke bllokuar faktorin e rritjes endoteliale vaskulare (VEGF), një proteïnë që shkakton rritjen anormale të enëve të gjakut në syrin. Duke ndalur VEGF-in që të lidhet në receptorët e tij në qelizat e enëve të gjakut, ranibizumabi parandalon formimin e enëve të reja dhe rrjedhjes që dëmtojnë shikimin.
Nuk ka studime të mjaftueshme të ranibizumabît tek gratë shtatzëna. Në studimet në kafshë, ilaçi nuk shkaktoi probleme skeletore në doza të ngjashme me dozat njerëzore. Nëse jeni shtatzënë ose planifikoni një shtatëzëni, diskutoni rreziqet dhe përfitimet me mjekun tuaj.
Ranibizumabi furnizohet përmes një implantuesi të vogël i cili vazhdon të lëshon ilaçin në sy me kalimin e kohës. Implantuesu siguron një nivel konstant të ilaçit dhe mund të rimbushet çdo 6 deri 9 muaj, në varësi të kushtit që trajtohet. Ilaçi nuk grumbullohet në qarkullimin e gjakut.