Aciklovir

Aciklovir përdoret për të trajtuar infeksionet e virusit herpes simplex (HSV-1 dhe HSV-2) në pacientë me sistem imunitar të dobësuar, përfshirë herpesin gjenital të rëndë tek personat e shëndetshëm. Përdoret gjithashtu për herpes encefalit dhe infeksionet herpetike neonatale. Trajtimi është më efektiv nëse fillon sa më shpejt që të shfaqen simptomat.

Mos e përdorni aciklovi nëse keni pasur një reaksion alergik të rëndë ndaj aciklovirit, valaciklovirit ose ndonjë përbërësi të këtij medicinimë. Reaksionet alergike të rënda përfshijnë anafilaksinë dhe reaksionet e rënda të lëkurës.

Efektet anësor të zakonshme gjatë trajtimit me aciklovir përfshinin ndryshme reaksione të pafavorshme të vëzhguara në provat klinike. Efektet anësor më të shpeshtë u shfaqën gjatë administrimit. Kontaktoni ofruesin e kujdesit mjekësor ose raportoni efektet anësor autoriteteve kompetente nëse vini re ndonjë simptom të papritur gjatë trajtimit.

Aciklovir duhet të fillohet sa më herët që të jetë e mundur pas shfaqjes së simptomave. Injektimi i shpejtë ose bolus intravenos duhet të shmanget; droga duhet të infuziohet ngadalë. Injektimi intramuskular ose nënlëkuror nuk rekomandohet. Doza maksimale nuk duhet të kalojë 20 mg/kg çdo 8 orë. Dozimi ndryshon në varësi të llojit të infeksionit dhe moshës së pacientit.

Aciklovir është një ilaç antiviral që vepron kundër tipeve të herpes simplex 1 dhe 2, si dhe kundër virusit varicella-zoster. Ai synon një enzim viral të quajtur timidin kinazë, i cili transformon drogën në një formë aktive. Kjo formë aktive pastaj bllokon aftësinë e virusit për të u shumëzuar dhe përhapur.

Studimet kanë treguar se përdorimi i aciklovirit në shtatzanësinë e hershme nuk rrit rrezikun e defekteve të lindjes në krahasim me popullatën e përgjithshme. Studimet në kafshë në doza relevante nuk treguan defekte të lindjes. Ofruesit e kujdesit mjekësor mund të vlerësojnë rreziqet dhe përfitimet e përdorimit të aciklovirit gjatë shtatzanisë në bazë të çdo rasti.

Aciklovir ka absorbim të ulët nëpërmjet rrugës orale, me biodisponibilitet prej 10-20% që zvogëlohet në doza më të larta. Lidhet moderat me proteinat e plazmës (9-33%) dhe ka një kohë gjysmë-jetese relativisht të shkurtër prej 2,5-3,3 orësh. Droga eliminihet kryesisht përmes veshkave.